Bayramınızı kutluyorum… İnşallah herkes sevdikleriyle beraber mutlu bir bayram geçirir.

Sevgiler

Kızımın dünyayı tanıma çabaları tüm hızla devam ediyor. Özellikle hayvanlar çok ilgisini çekiyor. Geçen akşam sokakta gördüğü kediye eliyle işaret ederek “del” dedi. Annemin muhabbet kuşuna ise bayılıyor. Hatta bir kaç kere kafesin yanına gidip devirdi.

Cik cik ve hav hav meselesine gelince; uzun zamandan beri Defne’ye köpekler hav hav der, kuşlar cik cik vb. cümleleri tekrarlayıp dururum. Ama Defne ilk defa “Gaaaga” dedi. Yani karga Bunu da Silivri’de köyde kaldığımız günlerde balkona doğru uçan siyah kuşlara anlam veremeyince, her seferinde biz ” kargalar uçuyor kızım” diye tekrarlamıştık. Annem eve döndüğümüzde de her sabah kuşları göstermeye devam ediyordu. Şimdi her sabah uyanınca odasının penceresine tırmanmaya çalışıyormuş, tülün altından geçip kuşları seyretmek istiyormuş. Ama tül çekilmeyecek, o tülün arkasında olacak böyle istiyor Uçan kuşalara gel yapıyor ve pencereye doğru uçan kuşlar olduğunda kendini geri çekiyor. Üzerine geleceğini düşünüyor bızdık

Fotoğrafta ise en çok sevdiği şeylerden birini yapıyor, dergilerimin sayfalarını çevirmek ve onları buruşturmak.

Yazılarını severek takip ettiğim tatlı Zeynep’in annesi Sevgili Nurdan beni sobelemiş. Konu başlığını okuyunca beni en çok mutlu edenin ne olduğunu tahmin etmek zor değil. Hayatımın en mutlu anı Defne’nin doğumundan saniyeler sonra kucağıma verilince onunla tanışma anımızdır. “Ben senin annenim canım” dediğimde; hiç ağlamadan göğsümde uykuya dalan süt kokulu yavrumun sağ salim kollarımda olması Allahım ne büyük bir mutluluk!

Fotoğrafları haftasonu çektim. Kızım uykusundan uyanır uyanmaz, yerinden doğrulup gayret sarfederek, beşiğini salladığım elimi tuttuyor. Gözlerimin içine mutlulukla bakıyor ve gülümsüyor. Benim için mutluluk budur. Hepimizin çocukları, hep mutlu olur inşallah…

Defne artık hoşuna giden herşeye “ayyyy” diye tepki veriyor. Bu fotoğrafta da beni görünce “ayyyy” dedi Bızdığım benim! Bu andan sonra yattığı yerden onu almazsam çığlığı basıyor Uyanınca tek saniye bile uyku mahmurluğu çekmeyen bir kızım var. Direk yerinden doğrulup, oturuyor. Şöyle uzanıyım, biraz oyalanıyım gibi huyları yok

Sobelediğin için teşekkür ederim Nurdan, sevgiler…

İşte yemek öncesi Defne manzarası Geçen ay çıkan dişlerinin de etkisiyle iştahsızlığı tavan yapan Defne’min tabağı görünce gösterdiği tepkiye bakar mısınız? Ben bu büzüşmüş dudakları yerim! Ağlayışı güzel kızım benim. (Bu deyim de teyzemin Defne’yi severken kullandığı deyimdir. Kafası güzel, gözleri güzel, eteği güzel, elleri güzel kızım benim şeklinde seviyor:)

Nazar değmesin bu ay iştahında hafif bir düzelme var. En azından az da olsa ağlamadan yiyiyor. Gerçi yutmak istemediği zaman maksimum 45 dakika ağzında tuttuğu lokmalar da oluyor. Doyduğunu düşünüp, sonraki öğünde devam ediyoruz. İnşallah daha da iyiye gider ve severek yemeğini yer.

Resimdeki çiçeğini çok seviyor, annem onu duvara asmış. Her sabah uyandığında kucağımızdayken duvara uzanıp çiçeğini alıyor

Cumartesi günü 9. ay kontrolümüz vardı. Bugüne kadar arabada kesinlikle uyumayan Defne ilk defa uyudu Bir önceki kontrolde doktorumuzun istediği tam kan sayımı, kalsiyum, fosfor, inek sütü rast gibi tetkikleri yaptırmamızı istemişti. Sonuçlarla birlikte sabah 10.00′da muayenehanedeydik.

Öncelikle geçen ay hakkında konuştuk ve doktorumuz herhangi bir şikayetimizin olup olmadığını sordu. En belirgin şikayetimiz iştahsızlıktı. Bugünlerde Defne üst dişlerini de çıkarmak üzere öyle ki üst dişeti mısır tanesi gibi kabardı, bu hem iştahını hemde uykusunu etkiliyor. İnşallah bu süreci biran önce atlatırız. Kan sonuçlarımız Allaha şükür iyi çıktı. Zinco C, Multi Tabs ve Ferro Sanol’a devam edeceğiz.

Menülere gelince kahvaltısına ek olarak 1 tatlı kaşığı ev reçeli ekleyebilirmişiz. Öğle yemeklerinde kıymalı sebze yemeklerini deneyeceğiz, akşam ise 1-2 yemek kaşığı pilav ya da makarna ve köfte (kıyma, soğan, maydanoz ve ekmekle yapılacak) yedirmeye çalışacağız. Dişler çıkana kadar bu listeden verim alamayacağımızı kabul ettim

Daha sonra rutin muayenemizi olduk, artık hareketlendiği için sedyede tutmak zorlaştı. Kağıt havluların hepsini yırttı Hatta yemek istedi. Daha sonra bekleme odasından çocuk sesleri duyuldu. Defne bu durur mu? Hareketleriyle hemen seslerin geldiği yöne çevirdi kendisini ve gitmek istediğini belirtti. Doktorumuz da “hepsi sağlam çocuklar, aşıya geldiler, sakıncalı bir durum yok, çıkabilirsiniz” deyince babacıkla Defne kuzusu kaynaşmaya gittiler. Defne hemen çocukların ellerindeki balonlardan istemiş. Sekreter Hanım da vermiş

Bir ay sonra görüşmek üzere ayrıldık.

Havanın güzel olmasını fırsat bilerek Caddebostan sahilinin keyfini çıkardık. Defne’m ilgisini çeken olaylara tepkisini “Ayyyy” şeklinde veriyor. Gölgelerimize, rüzgardan uçuşan ağaç dallarına, deniz dalgasına ve babacığın bizim fotoğrafımızı çekmesine ayyy, ayyy yapıp durdu. Sahil gezintisinden sonra uyku ve yemek zamanımız geldiği için evimize gitmek için yola koyulduk.