Uzun zamandır yazamadım, yazmak gelmedi bir türlü içimden… Hayatın temposuna öyle kaptırdık ki, Defne’me ayırdığım zamandan çalamadım bloguma, istemedim.

Defne yazın gelmesiyle birlikte anneannesiyle Silivri’de kalıyor. Evimiz biricik, yeşillikler içinde, meyve ağaçlarının ortasında; böyle olunca Defne’yi apartman dairesine hapsetmek olmaz, asretine dayanmayı göze alarak yolladım. Her hafta cumanın gelmesini iple çekiyoruz; ben, babası ve Derya Teyzesi düşüyoruz yollara. Her cuma akşamı bizi bahçe kapısında karşılayan bızdığıma sarılıp hasret gideriyoruz.

Hele hergün yaptığımız telefon görüşmeleri bir alem, bana istediklerini sıralayıp telefonu anneannesine veriyor Çok tatlı ve yaramaz bir kız oldu.

Bugün çalışırken tekrar yazmayı çok istedim ve döndüm. Merak eden dostlarıma çok teşekkür ederim. Aslında fotoğraflarla kısa bir özet geçebilirsem, iyi olur