Cumartesi günü 9. ay kontrolümüz vardı. Bugüne kadar arabada kesinlikle uyumayan Defne ilk defa uyudu Bir önceki kontrolde doktorumuzun istediği tam kan sayımı, kalsiyum, fosfor, inek sütü rast gibi tetkikleri yaptırmamızı istemişti. Sonuçlarla birlikte sabah 10.00′da muayenehanedeydik.

Öncelikle geçen ay hakkında konuştuk ve doktorumuz herhangi bir şikayetimizin olup olmadığını sordu. En belirgin şikayetimiz iştahsızlıktı. Bugünlerde Defne üst dişlerini de çıkarmak üzere öyle ki üst dişeti mısır tanesi gibi kabardı, bu hem iştahını hemde uykusunu etkiliyor. İnşallah bu süreci biran önce atlatırız. Kan sonuçlarımız Allaha şükür iyi çıktı. Zinco C, Multi Tabs ve Ferro Sanol’a devam edeceğiz.

Menülere gelince kahvaltısına ek olarak 1 tatlı kaşığı ev reçeli ekleyebilirmişiz. Öğle yemeklerinde kıymalı sebze yemeklerini deneyeceğiz, akşam ise 1-2 yemek kaşığı pilav ya da makarna ve köfte (kıyma, soğan, maydanoz ve ekmekle yapılacak) yedirmeye çalışacağız. Dişler çıkana kadar bu listeden verim alamayacağımızı kabul ettim

Daha sonra rutin muayenemizi olduk, artık hareketlendiği için sedyede tutmak zorlaştı. Kağıt havluların hepsini yırttı Hatta yemek istedi. Daha sonra bekleme odasından çocuk sesleri duyuldu. Defne bu durur mu? Hareketleriyle hemen seslerin geldiği yöne çevirdi kendisini ve gitmek istediğini belirtti. Doktorumuz da “hepsi sağlam çocuklar, aşıya geldiler, sakıncalı bir durum yok, çıkabilirsiniz” deyince babacıkla Defne kuzusu kaynaşmaya gittiler. Defne hemen çocukların ellerindeki balonlardan istemiş. Sekreter Hanım da vermiş

Bir ay sonra görüşmek üzere ayrıldık.

Havanın güzel olmasını fırsat bilerek Caddebostan sahilinin keyfini çıkardık. Defne’m ilgisini çeken olaylara tepkisini “Ayyyy” şeklinde veriyor. Gölgelerimize, rüzgardan uçuşan ağaç dallarına, deniz dalgasına ve babacığın bizim fotoğrafımızı çekmesine ayyy, ayyy yapıp durdu. Sahil gezintisinden sonra uyku ve yemek zamanımız geldiği için evimize gitmek için yola koyulduk.

Gündüz annem ” Anne nerde kızım? Baba nerde kızım? gibi sorular sorduğunda bizim resimlerimize bakıyormuş.

Dün ise izinliydim. Doktorumuz bu ayki muayenesinden önce tam kan sayımı falan istemişti. Onları yaptırmak için hastaneye gittik. Sonuçlarla beraber doktora gideceğiz.

Bakalım bu akşam beni nasıl karşılayacak yavrum…

Saatler sonra mızmızlandığında annesinin kucağını aradı, hemen kucağıma alıp sakinleştirdim. İnşallah bu duruma çabuk alışırız.

Bugün işyerime geri döndüm. 9 ay önce doktorumun ” Arabada doğum gerçekleşebilir Hülya, endişelenme!” cümlesiyle (buradan macera filmlerine taş çıkartacak bir doğum hikayem olduğunu tahmin edersiniz) ara verdiğim çalışma hayatıma geri döndüm. Hemde ne dönüş Herşey değişmiş. Şirkette hiçbir şey aynı değil… Bunlar bir yana her yeni işe başlayan anne gibi yavrumu özledim Akşam eve gitmek için sabırsızlanıyorum.

Evvelki gün babacıkla felekten bir gece çalalım dedik. Boğazda harika bir gece geçirdik. Defne’yi anneannesine bıraktık. Yemekler yedik, dostlarla harika manzara eşliğinde sohbet ettik, güldük, müzik dinledik ve Defne’den bahsettik Defne’den ayrı kaldığımız saatlerde hep ondan bahsediyoruz ve komikliklerine gülüp duruyoruz. Yaramaz böceğimiz bizim

Gece yarısı eve geldiğimizde uyuyordu ve hiç rahatsız etmedik. Sabah beni görünce çok şımardı, ayaklarını yatağına vurup sevinme hareketleri yaptı. “Ayyyy” dedi. Birini görünce böyle diyor

Eğlenceli ve lezzetli gece; çalışma hayatına geri dönmeden önce bana moral oldu.

Sorumun cevabını vererek başlayayım. Manzara Defne’minçigene salıncağına yattığında gördüğü manzara Gökyüzü ve yapraklarının hışırtısını dinlemeyi çok sevdiği kavak ağacımız.

Annemin kurduğu bu salıncak sayesinde Defne’min kahvaltı sonrası ve öğle uykusu uzadı. Yaz boyunca salıncaktan hiç inmedi. Çok sevdi.

Not: Yatış pozisyonuna bakar misiniz? Bu yazımdakiyle aynı, bacak dışarda

Bu nedir? Neyin manzarasıdır? İnsanın içini açan, bütün stresten uzaklaştıran, hayallere daldıran, aşkı düşündüren…

Tatil yazılarını yazmadan önce en başından yazayım dedim. 7. ay kontrolü de arada kaynamış olmasın. İlk randevuyu aldığımız için sabah 9:00′da oradaydık. Eren Hanım bizi bekliyordu. Geçen ayı konuşurken, Defne’de babacığın kucağında etrafta dolandı. Demir damlasına 10 damla olarak devam edeceğiz, ayrıca günde yarım ölçek olarak Zinco-C’den bir şişe daha içeceğiz. (Defne ilk kaşıkta itiraz ederken, Zinco-C’den sonra 4. kaşıkta itiraz eder oldu 3 kaşık ilerledik ) Multi-Tabs vitamine de devam…

Doktorumuz rutin muayenemizi ve ölçümlerimizi yaptı; geçen aya göre daha iyi bir grafik çizmişiz. Çok mutlu oldum. Pnömokok aşımızın son dozunu da olduk. Silivri’de ne gibi sorunlarla karşılaşırız ve neler yapmamız gerekir tekrar üzerinden geçtik.

Beslenme konusunda da ufak değişiklikler oldu. Kahvaltısına 1 çay kaşığı tereyağ eklenecek. Beyaz peynir yerine 1 tatlı kaşığı labne de konulabilir. (Defne labneyi daha çok sevdi.)

Öğlen yemeğinde tavuk eti yiyebilir. 1 adet baget haşlanıp rondodan geçirilecek veya tavuk kıymasıyla çorbası pişirilecek. Dana kıyma ile yapılan çorbayla dönüşümlü verilecek. Sebze çorbasının yerine değişik çorbalara geçebileciğimizi öğrendik ve çok sevindik. Mercimek, ezo gelin, yayla, tavuk suyuna şehriye ve tarhana çorbalarını içebileceğiz. Hepsi evde yapılacak sadece tarhana çorbası 8. ayın sonunda verilecek.

Ayrıca zeytinyağlı tek çeşit sebze yemeği verilebilir. Pişmiş domates yiyebilir. Örneğin; zeytinyağlı taze fasülye, kıymalı kabak dolması, semizotu gibi… Defne’min henüz dişleri çıkması için ezerek vereceğim. Bu tek çeşit sebze yemeklerini yemesi gereken miktarda yemedi. Ara öğün olarak kaldı.

Artık gönül rahatlığıyla yolculuğumuza çıkabiliriz dedik ve yola koyulduk. Defne’min araba yolculuğu sınırı 2 satmiş, bunu öğrendik. Kendisi 5 dakika bile uyumuyor, etrafı izlemekten yorgun düşüyor ve mızmızlanıyor. Babacık araba kullanırken, ona gitmek istiyor.

Sağsalim evimize vardık. Defne evi yabancılamadı. Çünkü normalde gittiği her yeni mekana bakmaktan ve incelemekten ne yemek yer, ne de uyur. Endişelerimiz yersiz çıktı ve Defne evimize hemen alıştı.

Defne’li, doğayla, dostlarla, annemle beraber uzun soluklu ve huzurlu tatilimiz sona erdi. Biz evimize döndük. Döndük ve sıcakların etkisini minimuma indirmeye çalışıyoruz. Gidişimiz çok acele oldu. Defne’min Temmuz ayının başında doktor kontrolü vardı. Doktorumuzdan herzamanki gibi ilk randevuyu kaparak, kontrolümüzü yaptırıp, aşımızı olduktan sonra aynı gün babacık, anneannecik, Derya’cık hep beraber yola koyulduk. Silivri’de ormanın içinde bulunan evimize geldik. Giderken Defne’min tepkilerini merak ediyorduk ama canım kızım bizi hiç üzmedi. Hatta kimseyi yabancılamaması, bizi şaşırttı Havanın her daim serin olması onu çok rahatlattı. Hayvanları görüp şaşırdı, doğayla tanıştı. Annemin kurduğu salıncakta bütün gün sallandı. Babacık ve Derya’cık da haftasonları ve izinli oldukları günler yanımıza geldiler.

Bu arada yazmadan geçemeyeceğim, sizleri çok özlemişim; tatilde bilgisayarım yanımdaydı ama internetim yoktu. Boş durmadım sizler için güzel tarifler, fotoğraflar ve yazılar biriktirdim. Hepsini paylaşmak için sabırsızlanıyorum.

Hepinize sevgiler…