Defne kuzeninin doğum gününde çok eğlendi. Bir gün öncesinde ben ona Alperen Abi’sinin doğum gününe gideceğimizi anlattım. O andan itibaren “Alpi üfffff” şeklinde dolaştı durdu. Durum böyle olunca pastada yanan muma kafayı taktı. Alperen’cik mumu üfledikten sonra yengemiz arkadaşların üflemesi için tekrar yaktığında Defne Böceği hevesini aldı

Alperen’in odasında çok zaman geçirdiler. Oyuncaklarla oynadılar. Alperen o kadar şefkatle yaklaşıyor ki “Defne, bak benim burda neyim var, bak böyle oynuyorsun”

Tam 11 yıl önce, nereden bilebilirdim ki o akşam son kez “iyi geceler” dediğimi… Sorgulamıyorum artık, bir gün kavuşacağımıza inanarak günlerimi geçiriyorum-geçiriyoruz. 

Derken kulağıma Ferhat Göçer’in şarkısı geliyor.

“Seni son gördüğüm yerde yıllar sonra
O gün geldi yine aklıma
Bu kez bir elimde kızım içimde fırtına
Göçüp gittiğin o yolda

…………………………………………………………..

Yaşlandım artık bıraktığın gibi değilim
Üstelik bir kızım var evliyim

………………………………………………………….”

Dinleyemiyorum…

Blog arkadaşlarımdan Sevgili Nurdan beni sobelemiş. Zevkle cevaplıyorum. Bugünlerde en yakınımdaki kitap Oliver Sacks - Mars’ta Bir Antropolog. 5. Cümlesi ise “Gregory, yıllardır makineler ve mekanik araçlarla ilgilenen hastası S.B. hakkında, güzel bir anekdot anlatır.”

Bende daha önce cevaplamadıysa Sevgili Ebru‘yu sobeliyorum.

Haftasonu benim, kendimi bildim bileli canım arkadaşım olan Ayşegül’e oturmaya gittik. 5-6 yaşımızdan beri Ayşeül babaannesiyle, ben anneannemle birlikte hep komşu oturmasında beraber oynardık. Şimdi ikimizin de bebeklerini anneanneleri bakınca mahallede görüşüyoruz, aynı zamanda da aynı gruba bağlı şirketlerde çalışıyoruz Hiç ayrılmadık. Kimbilir yavrular büyüyünce de beraber oynayacaklar…

Defne genellikle bugüne kadar hep kız bebek gördü. Onlarla oyuncak bebek gibi oynamak istiyordu, Ali Emre’ye farklı yaklaştı. Daha çok cici diye sevmek istedi Ali Emre uykudan uyandığında Defne’yi görünce nasıl da kaşlarını çatmış… Ama yukarıda babasının kollarında nasıl da rahatlamış görünüyor

Fotoğrafta babacıklar, bebecikleri tanıştırırken Babacıkların öyle çok ortak yönleri var ki, isim, burç, kurdukları cümleler…. Herşey aynı Ayşegül’le zaman zaman çok gülüyoruz.

Ali Emre’nin odasını da göstereyim size, dayısı dekore etmiş

Haftasonu gazete okurken dikkatimi çekti. Okul öncesi aktivite deyince detayları okudum. Düşekalka ‘oyna, eğleni öğren’ sloganıyla, Ankara’da 4 yaş ve üzeri çocuklar, anne-baba-çocuk, yetişkinler ve gezi klübü başlıkları altında çeşitli etkinlikler düzenleniyormuş. Buradan detayları okuyabilirsiniz.

Ankara’lı annelere duyurulur