Cumartesi günü 16. hafta kontrolüne gittik. Bebişi görmek için çok sabırsızlanıyordum. Randevu saatim gelinceye kadar kalbim yerinden fırlayacak gibi atıyordu Heyecanla doktorumuzun odasına girdik. Herzamanki gibi doktorumuz bizi güleryüzle karşıladı. Öncelikle geçen muaynemizden beri günlerimin nasıl geçtiğini hakkında sohbet ettik. Daha sonra benim ne kadar sabırsız olduğumu bilen doktorum “Hadi gelin bakalım” dedi. Babacıkla beraber muayne odasına girdik. (Babacık olmadan beni muayneye almaz Her zaman bebişin her anını beraber yaşamamızdan yanadır.). Bebişimizi gördük ve rahatladım. Doktorumuz gerekli incelemeleri yaptıktan sonra hemşire hanım rutin tansiyon ve kilo ölçümümü yaptı. Bir sonraki kontrole kadar stres, yorgunluk gibi bize zarar verecek olgulardan uzak ve ”mutlu anne” adayı olarak oradan ayrıldık.