Artık ayrıntıları yazmanın zamanı geldi değil mi? Bebekle yaşamaya alışıp düzenimi oturttuktan sonra nihayat aranıza döndüm. İlk önceleri bebekle zaman yönetimi sıfırın altında oluyor Günler geçtikçe düzen oturuyor ve bebeğin ihtiyaçlarını, tepkilerini benimsiyorsunuz. İster istemez herşey yoluna girmeye ve sizde rahatlamaya başlıyorsunuz. Tabi gece uykusuz kalmaları falan bunun içine dahil etmiyorum Uykusuzluk her daim zor ama o minik gözlerin gözlerinizin içine bakıp sizi derinden etkilediği anlarda bunların hepsi unutuluyor. Tıpkı doğum sancılarının, bebeğinizin kucağınıza verildiği anda unutulması gibi… Allahım o ne büyük mutluluktur, süt kokulu yavru göğsünüze veriliyor ve işte asla unutulmayacak tanışma anı… Ömrüm boyunca unutamayacağım. Allah isteyen herkese bu duyguları tattırsın.

Gelelim lohusa yatağı mevzusuna; kanaviçeyi çok sevdiğimi bilen annem, biz hastaneden gelince benim çeyizlik takımlarımdan sermeyi uygun görmüş. Çok da güzel oldu, nostaljik bir yatağım oldu.

Bundan sonraki yazılarımda doktor kontrollerimizi ve yaptığım süslemeleri yazacağım. Defne’miz erken geldiği için herşeyi doğduktan sonra hazırladık . Hastane çantasını tam bir hafta önce hazırlamıştık, ne olur ne olmaz diye İyi ki hazırlamışız…